لبیک یا حسین

سلام. تا چشم به هم زدیم یه سال دیگه هم گذشت! انگار همین چند روز پیش ... بگذریم. اینشالا  این شبا و روزای قشنگ یه فرصت خوبی باشه که یه کم به خودمون بیایم و به اعمالمون و راهی که داریم میریم بیشتر فکر کنیم. چه خوبه این ایام به جای خوندن دعاهایی که  شاید معنیشو هم بلد نیستیم  یه خورده خودمون  با خدا حرف بزنیم(نه اینکه دعا نخونیم ها!!). با هرکی رو در واسی داشته باشیم با خودمون و خدا که دیگه نباید این حرفا رو داشته باشیم. تا چشم به هم بزنیم این روزای پر شور و نشاط جوونی هم میگذره!! دیگه اون موقع حسرت خوردن سودی نداره.  باید تا جوونیم بار خودمونو ببندیم .  چه تو درس خوندن و علم و مدرک و .. و چه توی خود سازی و شناخت خودمون و خدا و محیط اطرافمون. این  ماه مبارک وقت خوبیه که بشینیم فکر کنیم که: کی هستیم؟ کجا هستیم ؟ و برای چی اینجاییم؟ هدفمون از زندگی کردن چیه و چی باید باشه؟! یه نکته: نمیدونم چقدر در مورد آخر الزمان و ظهور امام مهدی(عج) اطلاعات دارین. ولی اینو میدونم که خیلیها منتظرن!! و از خدا میخوان که اون واقعه بزرگ تو زمان حیاتشون واقع بشه و به چشم خودشون تحقق اون وعده  الهی رو ببینن. واما پیشنهاد : ما که میایم و توی این محیط مجازی با همه خوبی ها و بدیهاش وقت میذاریم و(کم یا زیاد) از سرویسهای  اینترنت استفاده می کنیم،غیر از سرگرمی و استفاده های علمی مر بوط به درس و کارمون، یه مقدار از وقتمونو هم بذاریم برای شناخت امام زمان(عج)و مساله ظهور. شاید بیشتر دوستان کلمه آرماگدون رو شنیده باشن! و با اقدامات غرب در مورد آخر الزمان و مساله ظهور منجی آشنایی داشته باشن . ولی ما چه کرده ایم؟! نمیخوام خدای ناکرده کارای خوب و ریشه ای که انجام شده رو انکار کنم. حرفم اینه که حالا که این وسیله بدون مرز و جهانی دم دستمونه و داریم وقت میذاریم بیاید ما هم یه کاری بکنیم اما نه کار کلیشه ای و تکراری !! خود دوستان نظر بدن که چه کارایی بهتره . ولی حد اقلش اینه که یه وبلاگی تاسیس بشه که  هر کدوم از دوستان لینکهای مفیدی رو که دارن بذارن اونجا تا بقیه هم استفاده بکنن. نمیخوایم تبلیغ بکنیم برا بقیه!! بیایم این بار به فکر افزایش معلومات و درک و شناخت بیشتر خودمون از آقامون و شرایط ظهورش و شناخت وظیفه و تکلیف خودمون باشیم !!

    واما چند کلمه هم با آقامون نجوا کنیم.

 سلام بر تو ای موعود! ا
ی بهانه  زندگی ام !!  تو را میخوانم با همه وجود!

سلام

     ماه شعبان و همه عیدهای اونو به همتون تبریک میگم. اینشالا  که از خیر و برکت این ایام محروم نباشیم. روزها دارن یکی یکی میان و میرن . چند روز دیگه تا سالگرد اون واقعه بزرگ و دوست داشتنی نمونده. چه خوبه که به بهانه سالروز میلاد منجی بزرگ و امام غایب" امام مهدی(عج) " یه تجدید نظری در ارتباط خودمون با آقامون داشته باشیم. خوش به حال اونایی که هر صبح جمعه با آقاشون  پیمان تازه میبندن و اعمال و رفتارشونو با خصوصیات یاران موعود مطابقت میدن و سعی میکنن جزو یاران عاشورایی منجی آخر الزمان باشن! چه خوبه توی این روزا یه بار دیگه به خودمون بیایم و ببینیم تا چه اندازه به قولهایی که به آقامون دادیم عمل کردیم.

او همین جاست،

  نه در خیال مبهم نا کجا آباد،

      و نه در جزیره خضراء،

       و نه در هیچ کجای دور از دست،

                       من او را می بینم،

   هر سال عاشورا

       در مسجد بی سقف آبادی ،

          با برادرانم عزاداری می کند.

   او را پشت غروبهای روستا دیده ام،

                              همراه مردان بیدار،

                                  همراه مزرعه و کار

 او را در بوریای محقر مردم دیده ام

   او را در میدان شوش، در کوره پز خانه ها دیده ام.

   او را به جاهای ناشناخته نسبت ندهیم،

      مگر قرار نیست او نقش رنج را از آرنجمان پاک کند

                               ودر سایه استراحت

آرامش را بین ما تقسیم کند .                  

  او همه جاست ،

    او در جبهه هست و همراه بچه ها می جنگد،

     در اتوبوس کنار مردم می نشیند

                    وبا مردم درد دل می کند،

و هر کس که وارد اتوبوس می شود 

  از جایش بر می خیزد              

 و به او تعارف می کند

          و لبخند فروتنش را به همه می بخشد.

    او کار می کند کار ، کار

     و عرق پیشانی اش را با منحنی مهربان

                          انگشت نشانه پاک می کند.

    در روزهای یخبندان سرما از درز گیوه پاره اش

                                     وارد تنش می شود،

           او به جای همه ما از سرما می لرزد،

                              او با ما از سرما می لرزد.

    او بیشتر پیاده می رود

                   اتومبیل ندارد،

        کفشهایش را خودش پینه می زند،

                    او ساده زندگی می کند،

    و ساده دیگر مثل او کسی است که

     هنوز هم نخلهای کوفه عظمتش راحفظ کرده اند.

          او از خانواده شهدا ست،

          شبهای جمعه به بهشت زهرا می رود،

                         و روی قبر شهداء گلاب می پاشد.

     باور کنید فقیرترین آدم روی زمین

                         از او ثروتمندتر است.

                     او بجز یک روح معصوم ،

                                 او بجز یک دل مظلوم ،

                                                      هیچ ندارد.

    و خانه خلاصه او ،

               نه شوفاژ دارد ، نه شومینه،

                       او هم مثل خیلی ها از گرانی ،

                                       از تورم رنج می برد.

    او دلش برای انقلاب می سوزد،

         و از آدمهای فرصت طلب بدش می آید،

                      و از آدمهای متظاهر متنفر است.

         او خیلی خوب است و او همه جاست!!!

              باور کنید ،

      اگر او یک روز خودش را از ما دریغ کند ،

 تاریک می شویم......

         ودر اردوگاههای فلسطین حضور دارد ،

                                  و خیمه ها را می نگرد،

            خیمه ها او را به یاد آب و التهاب می اندازد،

             و بلاتکلیفی رقیه(ع) را تداعی می کند،

                 خیمه یعنی آفتاب را کشتند،

                   خیمه یعنی خاک داریم، خانه نداریم.

       دعا کنید ما را تنها نگذارد ،

               وگر نه امیدی به گشودن پنجره بعدی نیست.

                او یعنی روشنایی ، یعنی خوبی!

                او خیلی خوب است ،

                خوب ، صمیمی، ساده ، مهربان،

                 من می گویم ، تو می شنوی :

                 او خیلی مهربان است،

                 او مثل آسمان است،

                 او در بوی گل محمدی پنهان است.

                                           زنده یاد سلمان هراتی